Logboek Pieterpad.

De kop is eraf....

Dag 1: Venray-Baflo (trein), Baflo-Pieterburen-Eenrum (7 + 5km)
Zondag 6 mei 2001
Na een lange treinrit en een bezoek aan het graf van Mariet arriveren we tegen 16.00 uur in Baflo. Geen bus naar Pieterburen (7km), dus we besluiten ook dat stukje dan maar te lopen. Een lange, rechte, saaie weg; hopelijk is het Pieterpad fraaier. In Pieterburen lopen we naar cafe 'het wapen van Hunsingo', het officiële begin van de route. Een foto wordt gemaakt als bewijsmateriaal en we gaan om 18.00 van start. De eerste etappe van 5km voert naar Eenrum, waar we slapen in het pension van de familie Vos, in een ruim appartement, compleet met TV, koffiezet-apparaat en een schone badkamer. We besluiten, om de logeer-adressen te gaan waarderen; we geven hier een 9.

Dag 2: Eenrum-Winsum-Garnwerd-Groningen (22km)
Maandag 7 mei 2001
Nondeju, wat waait het hier hard. Na een uitgebreid ontbijt en een gezellige babbel met Ria en Gerard zijn we om 10.15 uur vertrokken. In een stralend zonnetje, maar ook in een stevige bries, wandelen we over een ouderwetse ophaalbrug Garnwerd binnen. Garnwerd is een ‘terpendorp’, vaak herkenbaar aan de typi-sche huisjes rondom het kerkje. Door kleine straatjes slingeren we om het kerkpleintje. Op het dorpsplein eten we broodjes en na een korte pauze vervolgen we onze weg door het platte Groningse land. Slechts op 2 plaatsen zijn we, wegens afzettingen ivm. de mond- en klauwzeer, genoodzaakt een korte omleiding te lopen.
Tegen 16.00 uur wandelen we de stad Groningen binnen. In de wijk Selwerd nemen we de bus naar het centrum; we dineren bij V&D en logeren vlakbij, in een soort studentenhuis: 'hier staat je bed, morgen-vroeg staat daar je ontbijt en leg het geld maar op de tafel'. Nah, dat hebben we wel anders meegemaakt: een vette 3!

Dag 3: Groningen-Zuidlaren (24km)
Dinsdag 8 mei 2001
We laten het centrum van de grote stad graag achter ons en slingerend langs het water wandelen we de stad uit. Aan het Paterswoldse meer eten we onze broodjes. Via Haren lopen we parallel aan de autoweg verder naar het zuiden. We zijn blij, als we ons afkeren van het drukke autoverkeer en het bos indraaien. Langs schitterende vennetjes en weiden vol bloemen voert de route naar Zuidlaren; we komen in Denthe en merken dat aan de toenemende bossen. Het wordt al warmer.
Ik krijg 2 blaren, onder beide kleine tenen, 's avonds prik ik ze door. We slapen bij de fam. v.d.Sluis; als we ’s middags aanbellen is er even verrassing (‘ik doe dit normaal maar 2x in de week, ik heb niks in huis, eigenlijk hoort bij een ontbijt een lekker bolletje, een tomaatje en zo. Maar kom toch binnen, dan kijk ik wat er te regelen valt’). Even later, Gerda en ik lopen naar het centrum om ergens te gaan eten, komt meneer v.d.Sluis al aanfietsen en steekt, wijzend op zijn volle fietstassen, zijn duim omhoog:’Hebbes!’.
's Morgens, bij het ontbijt, maken we ook hier een praatje met de familie en we horen, dat vooral me-vrouw een fervent Internetster is. Ook zij biedt aan, een kannetje koffie te zetten voor onderweg; dat ver-dwijnt dus in de thermosfles.
Onze waardering: een 8

Dag 4: Zuidlaren-Rolde (16km)
Woensdag 9 mei 2001
Prachtig weer, in een stralend zonnetje lopen we door bos en hei, door het stroomdal van de Drenthse Aa. Beschermingsfaktor 20 doet z'n werk uitstekend.
Via het dorpje Gasteren gaan we richting Rolde, maar eerst moeten we het Ballooërveld over. Dit is een prachtig heide-gebied, dat jammer genoeg ook gebruikt wordt als militair oefenterrein. Aangekomen in Rolde (pfffoei, het is toch wel warm) bellen we vanaf het terras naar mevr. Smit, die een pension blijkt te hebben. We mogen niet met de schoenen aan naar boven, maar wel in de 'huiskamer' TV kijken. Onze honger wordt gestild door de plaatselijke chinees. Toch wel moe gaan we op tijd naar bed, maar eerst lik-ken we onze wonden; we hebben allebei blaren, maar bij mij is er een ontstoken, zo lijkt het.
Waardering: 7

Dag 5: Rolde-Schoonlo (19km)
Donderdag 10 mei
Groningen betekent: open land, zon en veel wind, veel watervogels. Hier in Drenthe zien we veel meer bossen, heide en schapen, veel schapen met lammetjes. Daartussenin: lakenvelders, van die koeien met een egaal-bruine voorkant, een bruine achterkant en daartussenin een witte band, net of ze in een laken gewikkeld zijn. Heel grappig!
Vandaag wandelen we veel door de bossen. Vooral de boswachterij Gieten is uitgestrekt en heel mooi. Vandaag ook zie ik voor het eerst van mijn leven een slang in de vrije, Nederlandse natuur. Hij kronkelde vlak voor mijn voeten over het pad. Thuisgekomen hebben we in een boek opgezocht, dat het een hazel-worm was.
Nu, na 5 dagen lopen en een toenemende temperatuur, besluiten we om vanavond naar huis te gaan. De blaren gaan problemen opleveren, Gerda is moe, morgen is de etappe 22km en dat vooruitzicht bij 26 gra-den is niet leuk; we stoppen en gaan de volgende keer verder in Schoonlo. Het is wel jammer, want het wandelen van het Pieterpad is ontzettend leuk. Vandaag kwamen we trouwens voor de eerste keer Pieter-pad-lopers tegen, met wie we even een praatje maakten. Het blijkt, dat veel mensen lopen in etappe's, steeds met de auto of anderszins naar het beginpunt, dan de etappe lopen en vanaf het eindpunt weer naar huis. Ons bevalt het wandelen in etappes van 5 dagen prima, doen we de volgende keer weer. Gerda ruilt haar rugzak om, ik koop een nieuwe.

Dag 6: Gennep-Vierlingsbeek (17km)
Donderdag 24 mei 2001
Ja, we wijken af van het boekje. Het is Hemelvaartsdag, het is mooi weer en we gaan dag-etappe’s lopen voorzover ze in de buurt liggen. Vandaag zetten we de auto op het Vrijthof in Vierlingsbeek. We lopen even bij Vincent en Esther binnen; ze zijn hun nieuwe huis aan het opknappen. Na een korte groet steken we met het pont de Maas over en wandelen naar Bergen. We nemen de bus naar Gennep en starten voor weer 17 kilometers.
De route voert ons via nieuwbouwwijken de stad uit; zodra we in de bossen lopen voelen we de tempera-tuur weer stijgen. In de buurt van het Heijderbos vinden we een bankje, waar we lekker in de schaduw onze broodjes en koffie nuttigen. Vandaag zien we opvallend veel Pieterpad-lopers, het is druk. Even ten noorden van Afferden wandelen we via een prikkeldraad-oversteekplaats de hei op; we horen de kikkers aan het water kwaken. We steken weer de Maas over, ook op het veerpont veel fietsers. We ontmoeten daar een man, die met zijn zoon per mountainbike de Pieterpad-route aan het fietsen is.
Nu blijven we parallel aan de Maas en we blijven weg uit Sambeek, Vortum em Groeningen. Via de ‘Groe-ningse Berg’ gaat we naar Vierlingsbeek. We gaan even bij het graf van Jacques langs, er staat een mooie nieuwe steen op het graf.
Om 15.30 uur zijn we weer thuis.

Dag 7: Vierlingsbeek-Geysteren (9km)
Zondag 1 juli 2001
Ik heb wat in te halen, dus nu Gerda naar de bonsai-club is, kan ik mooi het stukje lopen, dat zij al gelo-pen heeft. Vanuit Venray wandel ik via Maashees naar Vierlingsbeek. De lucht is enigszins bewolkt, maar de temperatuur is prima, zo’n 18° en het blijft droog.
In Vierlingsbeek pak ik de draad weer op en volg het pad richting Holthees-Smakt. Verrassend is, dat het pad hier plotseling rechtsaf de bosschages in voert, tot aan de beek. Daar linksaf en via een heerlijk rustig paadje loop ik tot aan de Makkenweg. Via een slinger kom ik voorbij het oude kasteel; vreemd, ik ben hier zo vaak voorbijgefietst, maar dit gedeelte is me nooit opgevallen. Via Holthees beland ik in de Smakt; bij het Pelgrimshuis wacht het terras uitnodigend en ik besluit dus even te rusten. Bij een kop soep voel ik de kracht weer in m’n benen stromen, ik maak een praatje met een paar fietsers en met Frank Nelissen.
Ik vervolg m’n weg over het bekende paadje langs het spoor en steek de Maasheseweg over. Ach, hier was ik zo vaak. Via de kapel loop ik nu aan de andere kant de bossen uit en ga rechtsaf, waar de route naar links gaat: ik wandel weer naar huis. Toch zo’n 25 km in de benen, vandaag.

Dag 8: Wanssum-Swolgen (9 km)
Maandag 12 november 2001
Nu ik verplicht ben, mijn teveel aan vrije dagen op te nemen, werk ik ’s maandags niet meer tot aan het eind van dit jaar. Dus: Gerda en ik parkeren de auto in Wanssum (Geysteren-Wanssum liep Gerda al) en steken de weg over. Langs de sportvelden wandelen we het dorp uit, in een heerlijk zonnetje. Aan het eind van de bosrand treffen we, heel verrassend, een kapelletje onder een bomengroep, omsingeld door een paar geïmproviseerde banken.
We moeten hier linksaf, tot aan de beek. Dan rechtsaf, om de waterzuivering heen, en dan storen we een groep zwanen, die lekker aan ’t badderen zijn. We laten ze verder met rust en vervolgen onze weg langs het water, richting Meerlo. De route voert daar over de binnenplaats van een gerestaureerde kasteelboer-derij, waar de bewoner een kunstig beschilderde bank schoonmaakt. We maken even een praatje en wan-delen via de hoofdstraat door Meerlo. Na de brug gaat het links-rechts langs verschillende boerderijen en tegen 12.30 uur arriveren we bij de kerk in Swolgen, die net gerestaureerd wordt. Op een bankje drinken we koffie, onderwijl de verrichtingen van de dakdekkers volgend. Om 10 voor 2 de bus terug naar Wans-sum en met de auto weer naar huis.

Dag 9: Geysteren-Wanssum (6km)
Zaterdag 17 november
Het 3e en laatste stuk, dat ik nog alleen te lopen had. Omdat dit een korte etappe is, besluit ik, vanuit Ven-ray te lopen naar het beginpunt en dan vanuit Wanssum weer te lopen naar huis, dus uiteindelijk toch zo’n 20 km. Zoals zo vaak ga ik van huis uit richting Antoniusveld, waarna ik de Stationsweg oversteek en Landweert binnenwandel. Al slingerend ga ik de wijk door, steek ik het viaduct over en laat de bebouwing achter me als ik in de richting van de bossen loop.
Ik passeer de Rosmolen en ga linksaf, het pad langs de beek. Na de omgevallen boom (Frans’ brug) rechtsaf en ik volg het pad verder, totdat het uitkomt op het Pieterpad. Ja, hier gaan we verder, maar nu réchtsaf. Ik steek de Geysterseweg over en kom uiteindelijk bij een boerderij, middenin de bossen. Wat ligt die hier mooi, vooral nu, met al die herfstkleuren. De bosweg voert slingerend, af en toe een asfaltweg kruisend, naar Wanssum, waar ik bij de bakker uitkom op het punt, waar we de vorige keer begonnen wa-ren. Het gat is dus dicht.
Vanuit hier wandel ik langs de provinciale weg terug naar huis.

Dag 10: Swolgen-Venlo (21 km)
Dinsdag 12 februari 2002
Na wat vervoerstechnische problemen (lang leve het Openbaar Vervoer) parkeer ik de auto bij de kerk in Swolgen. Al snel voert het Pieterpad door de buitenwijken het bos in; verrassend dat hier zoveel bos is. Het weer is goed, er staat alleen veel wind.
We lopen met een boog om Lottum heen. Tussen de bomen, uit de wind, is het aangenaam warm; de jas gaat los. Maar in het open veld waait het erg hard. Bij een kapel eten we de meegebrachte boterhammen op.
De route voert langs kasteelhoeve Kaldenbroek, richting Grubbenvorst. We lopen langs het klooster en gaan linksaf, richting centrum. Via het marktplein lopen we links langs de kerk het dorp weer uit en staan plotseling aan de Maas. We steken over met het veerpont en over de dijk lopen we richting Venlo. De Maas ligt aan onze rechterhand; aan de overkant zien we schitterende bungalows. Na ca. 1 km moeten we linksaf, terug naar de bebouwing. Nu komen we in het tuinders-gebied, Gerda ziet op een veld nog wat amaryllis-bollen liggen en stopt er één in mijn rugzak.
We gaan onder de autoweg door en komen in Genooi; helaas is de kapel gesloten. Ook hier gaan we weer rechtsaf, richting Maas. Over een zandweg banjeren we langs het water en komen langs restaurant ‘Va-luas’ en weer op de harde weg. Door het Wilhelminaplein draaien we naar rechts en steken het Nolens-plein over, de binnenstad in. En daar staan we plotseling tussen de mensenmassa: de Boerebrulleft. Na-tuurlijk, het is immers Carnavalsdinsdag.
We kunnen er niet omheen, we moeten achter de toeschouwers langs. Maar bij enkele cafe’s op de Parade blokkeren de opgebouwde bar’s het trottoir. Dan maar even over de weg: tussen de mensen door en vlug voorbij de blokkade. Iemand steekt een been uit om me te laten struikelen; ik kijk om en kijk in het la-chende gezicht van Corina Holla. Ze trekt dus mee in de stoet van Brulleft-gangers.
Even later staan we op het station en bel ik Rien om vervoer van het station van Venray naar Swolgen, waar de auto staat. Geen probleem; om 17.15 uur zijn we weer thuis.

Dag 11: Schoonlo- Sleen (22km)
Dinsdag 7 mei 2002
Gisteren zijn we met de trein naar Assen gereisd; in de stad kon Gerda het niet laten om even een klere-winkel in te lopen. Daar hebben we een leuk truitje voor haar en een overhemd voor hem gekocht en moeten dat nu een hele week meeslepen. Stom-stom!
Met de bus naar Schoonloo en tegen 18.30 uur zijn we in het vakantie-appartement van de fam. Venekamp. 's Avonds horen we op het nieuws over de moord-aanslag op Pim Fortuyn. In wat voor waanzin leven we eigenlijk.
Toch goed geslapen, om 07.00 onder de douche, goed ontbeten en net voor 09.00 uur op pad. Toevallig treffen we, bij het verlaten van Schoonloo 4 dames die in 2 paren ook deze etappe lopen; we hebben ze verschillende keren gezien vandaag en zijn gelijkertijd in Sleen. Het weer is prima, het zonnetje laat zich regelmatig zien en we zijn al om 15.00 uur klaar. De route voerde door verschillende boswachterijen; door de vele regen in de afgelopen weken was het bos erg nat op diverse plaatsen. We slapen bij de fam. de Groot, maar eerst lekker gegeten in het dorp, Sleener pannetje. En douchen in de kleerkast heeft ook wel iets.

Dag 12: Sleen-Coevorden (19km)
Woensdag 8 mei 2002
En weer zijn we vroeg weg: voor 09.00 uur staan we op straat. Mevr. de Groot schrikt een beetje, als Gerda aan de ontbijttafel vraagt of ze een paar sneetjes kan smeren voor onderweg. Toch maar gedaan, maar helaas geen koffie, dus.
Het is fris en dat blijft het eigenlijk totdat we in Coevorden zijn, rond 13.00 uur. Minder bossen, onderweg, maar meer secundaire wegen. Onderweg heb ik al gebeld met mevr. Meijerink voor onderdak. 'Als je maar niet voor 16.00 komt' , ze heeft het druk Dus we kijken wat rond in het centrum van het leuke stadje, waar Gerda gratis koffie regelt bij AH. Om 4 uur melden we ons op het logeer-adres (schoenen uit, alsje-blief, kijk, hier is uw kamer, wilt u niet met uw kleren aan op het bed gaan liggen, laat u de handdoek maar na het douchen op de badkamer liggen, dan krijgt u voor morgenochtend schone, hoe laat wilt u ontbijten? 08.00 uur? Niet om 07:30 uur? O, goed hoor,en wilt u morgenvroeg aan tafel afrekenen? Niet vergeten, hoor! En laat u vanavond, als u binnenkomt, de sleutel maar op de trap liggen) Maar: we heb-ben wel een ruime kamer, met balkon.
De route was niet zo mooi, vandaag. Zoals gezegd: het was een beetje kil, bleef ook lang mistig. We lunchten bij een mooi gelegen joodse begraafplaats, kort daarna wandelen we al Coevorden binnen. Tijd genoeg dus, nadat we opgefrist zijn, bezoeken we de plaatselijke chinees.

Dag 13: Coevorden-Hardenberg (20km)
Donderdag 9 mei (Hemelvaartsdag)
Bij het ontbijt treffen we een echtpaar uit Rotterdam aan tafel,zij beginnen vandaag aan hun 2e wandel-week. Mevr. Meijerink maakt voor ons een lunchpakketje, kost wel € 5,-. (4 sneetjes, koffie, appel en een koek). Mijnheer Meijerink ligt al voor 9 uur met de schoenen op tafel (!).
Direct al bij het naar buiten gaan merken we: het is stukken warmer. In een lekker zonnetje lopen we Co-evorden uit en daar lopen we tegen de eerste routewijziging aan. Maar daar komen we uit, bij een sluis drinken we koffie. Door het mooie dorpje Gramsbergen slingerend gaat het verder, richting Ane. Je merkt duidelijk, dat we door het stroomgebied van de Vecht lopen, op diverse plaatsen zien we dat riviertje en we moeten er ook overheen.
Op een bankje langs een wei vol paardebloemen eten we de Meijerink-boterhammen, we bellen ook even met Truus Buitenhuis om ze te feliciteren met haar verjaardag. Verder richting Hardenberg, waar we pas tegn 14.00 uur aankomen. Het is een lange route vandaag, door de omleidingen en omdat we pas kunnen slapen in Rheeze, 4 km achter Hardenberg. Maar wel op de route voor morgen, dus dan hoeven we min-der.
En: Hardenberg ligt mooi: in in wijde boog lopen we over de dijk om het stadje heen naar de brug over de Vecht. Gerda heeft een nagel in haar teen gelopen, nadat die verzorgd is rusten we op een bankje aan het water. Even later, bij de koffie met appelgebak op een mooi terrasje, is het leed al gauw geleden. Maar: we moeten nog naar ons logeer-adres, en da's nog een heel eind. Door een woonwijk, over een klinker-weg, een fietspad langs een dode Vecht-arm gaan we richting Rheeze.
Erg moe komen we tegen 17.15 aan bij een schitterende boerderij, met rieten dak. Mevr. Schoenmaker is een hartelijke vrouw, we hebben een prachtige kamer met eiken balken van vloer tot plafond. Heel schoon, rustiek-romantisch, met ramen tot op de grond, uitzicht op een prachtige tuin. Eigen koelkast, koffie/thee zoveel je wil en in de ontbijtkamer, grenzend aan de slaapkamer, liggen al 2 kersenbonbons klaar.
Na een heerlijke pannenkoek in de Rheezerbelten genieten we van een rustig avondje; tot morgen.

Dag 14: Hardenberg-Ommen (22km)
Vrijdag 10 mei 2002
Wat een goed ontbijtje al niet doen kan: klokslag 08.00 uur horen we de gastvrouw rommelen in ons ontbijtkamertje. Het zonnetje schijnt en fris gedoucht genieten we van toast, diverse soorten brood, eitje, tomaat, vers geperst sinaasappelsap, melk, karnemelk, kortom: een compleet ontbijt. De thermosfles wordt gevuld met koffie, voor onderweg. We nemen afscheid en stappen op de laatste etappe voor deze week.
Al snel komen we door Rheeze, een magnifieke verzameling oude boerderijtjes rondom de Brink. Een eind verderop begint boswachterij Hardenberg; onder de bomen is het lekker koel, maar heeft Gerda veel last van muggen (volgende keer Autan meenemen!). De hemel betrekt tegen het middaguur, maar het blijft gelukkig droog. Aan een picknick-tafel ontmoeten we voor de laatste keer onze Rotterdamse vrienden. Tegen tweeën lopen we Ommen binnen, waar Gerda trakteert op koffie met vlaai. Om 3 uur pakken we de trein en om 18.00 zijn we weer thuis.
Het was druk op het Pieterpad, deze keer. Erg veel andere wandelaars gezien; we besluiten, de volgende keer niet meer met zulke algemeen vrije dagen te gaan wandelen, dan is het wellicht wat rustiger.

Dag 15: Groesbeek-Gennep (14,5km)
Maandag 16 september 2002
Nadat we de auto in Gennep bij het busstation hebben geparkeerd, nemen we de bus naar Nijmegen. Bij de Radboud stappen we over op de bus naar Groesbeek, waar we in het centrum beginnen aan de etappe van vandaag.
We verlaten Groesbeek en met een lekker zonnetje duiken we de bossen in. Dat is wat ons zo bevalt aan het Pieterpad: je komt nog eens ergens. Op een bankje aan de rand van het bos drinken we koffie. Volgens het boekje heb je hier een ‘prachtig uitzicht’, maar wij kijken tegen mais van 2 m hoog aan. Dat deert ons niet en via de holle weggetjes van en óver de Sint Jansberg vervolgen we onze weg. De route voert langs kleine vennetjes, in het bos gelegen. Hier ontspringen diverse beekjes, er zijn veel slakken te zien. Ook zouden in dit gebied dassen huizen, maar wij hebben ze niet gezien.
Ter hoogte van het pannenkoekenrestaurant tussen Milsbeek en Breedeweg steken we de weg over en over de Grensweg, een verhard fietspad langs de bosrand, gaan we richting Gennep. Tegen 15.00 uur komen we daar aan; bij de bakker halen we de inmiddels traditionele ‘lekkere koek’ en inderdaad: die gaat erin als koek.
Om 16.00 uur zijn we weer thuis.

Dag 16: Venlo-Roermond (31km)
Zondag 14 april 2003
Al vroeg in ’t jaar nodigt de zon uit om er op uit te trekken; we gaan Venlo-Swalmen doen, volgens de ou-de druk van het Pieterpad-boekje. We parkeren de auto aan de Kaldenkerkerweg en stappen op de route. Temperatuur: pakweg 20°.
De route voert richting ‘De Bovenste Molen’ en langs het ‘Jammerdal’. Nog nooit geweest, frappant dat zo vlak buiten de stad een grote natuurplas ligt. Aan de linkerhand zien we het Trappistenklooster liggen, als we in de richting van Tegelen wandelen. Langs de dakpannenfabriek lopen we de stad in, maar we staan ook zó weer buiten; Tegelen is niet zo groot. Na ’n poosje zoeken we een bankje op voor de eerste kop koffie.
Over wandelwegen, die ook door mountainbikers gebruikt worden, gaan we verder zuidwaarts, de ene keer aan de Nederlandse kant van de grens, dan weer over Duits grondgebied. Het is een afwisselende tocht, met veel variatie in boomsoorten. De benen gaan goed en we schieten lekker op. Tegen enen stop-pen we bij een picknicktafel voor de middagboterham.
De planning was: tot Swalmen, maar in de nieuwe druk staat de etappe beschreven tot Roermond. Als we rond 3 uur, na 20 km, in de buurt van Swalmen komen, besluiten we dan ook, door te wandelen tot Roermond, nog 10 ½ km. Moet kunnen. Verder gaan we, langs de rand van een hoge wal. We kijken rechts neer op een steile helling naar beneden, hier schijnt vroeger de Maas diep in het landschap te heb-ben ingesneden.
Had ik nou maar een fles water meegenomen. Man, wat heb ik een dorst. Net als je er zo’n behoefte aan hebt, kom je geen kraan tegen. En het laatste stuk, een lange, rechte laan in Roermond, is ook al niet zo geweldig. Tegen 17.00 uur arriveren we bij het station en kopen gauw een dikke ijs. Trein terug, nog effe de tank volgooien in Kaldenkerken en om 7 uur zijn we thuis. Moe, maar voldaan!

Dag 17: Ommen-Hellendoorn 21km
Zondag 4 mei 2003
Tegen 08.00 uur rijdt Edu Hout ons met de Deeltaxi naar het station. We nemen de trein naar Ommen, om vanaf daar de draad weer op te pakken. Vandaag zal de zon zich van haar beste kant laten zien, maar de voorspellingen voor de rest van de week beloven niet veel goeds. We zien wel.
Even na elf stappen we vanaf station Ommen op de route. Het is druk met wandelaars, maar de meesten gaan de NS-wandeling doenl daar hebben we geen last van. Het pad voert ons door een typisch Overijssels landschap: boerderijtjes met rieten daken, half verscholen tussen de bomen. Prachtig. We gaan richting Lemele en dus ook de Archemerberg op. Van daaraf hebben we, omringd door fantastische heidevelden, een fraai uitzicht tot tientallen kilometers rondom.
We lunchen op een bank met ook zo'n fraai uitzicht; ik verruil mijn lange broek voor een korte. We gaan, slingerend door de jeneverbes-struiken, verder en steken een kanaal over. Via een lange rechte zandweg (file op het Pieterpad: elke paar honderd meter zie je wandelaars) en een brede beek komen we in de buurt en langs het avonturenpark lopen we Hellendoorn binnen. Een schitterend dorp, waar in de late middagzon de kerk en de molen bovenuit prijken. Op ons overnachtingsadres worden we hartelijk onthaald door mevrouw Mollink (' Wilt u koffie, thee of iets fris?'). Een grote kamer met balkon en een ruime badkamer: hier geven we een negen voor, als het ontbijt goed is. We betalen €17,50 p.p. plus €0,45 toeristenbelasting. Desondanks laten we ons bij Ping Ying het avondmaal goed smaken. Morgen doen we 2 etappes van 15km elk; maar of het weer meezit?? We gaan vroeg naar bed, want we willen op tijd weg.

Dag 18: Hellendoorn-Holten-Laren (30km)
Maandag 5 mei 2003
En het weer zat mee: ondanks de slechte voorspellingen geen druppel gevallen. Het logeeradres was een toppertje. Prima verzorgd ontbijt, het blijft dus een negen. Al voor negenen wandelen we Hellendoorn uit op weg naar Holten. En wat is het hier fantastisch mooi; dwars door en over de Sallandse Heuvelrug. Op diverse plaatsen heb je een prachtig uitzichtl we zien een specht en op een gegeven moment tikt Gerda me op de schouder:'Ssst, kijk, een hert'. En inderdaad, tussen de struiken door zien we een hert, dat ons aanstaart.
We gaan verder, het pad slingert tussen de vele jeneverbes-struiken door en via een breed bospad komen we uiteindelijk in een groot heidegebied. En weer genieten we van het uitzicht rondom. Tegen twaalven komt Holten in zicht; we besluiten om even wat drinken te kopen en gaan dan meteen verder. We willen met de lunch wachten tot we weer 5km verder zijn, dan zit 2/3 van vandaag er op. Op een picknick-bank, praktisch bij een boerderij in de tuin, eten we de boterhammen van mevr. Mollink op en genieten van de korte rust. We willen dan snel verder, want we vertrouwen het weer niet zo. Na korte tijd komen we uit bij een brede beek, de Schipbeek, met aan weerszijden een prachtig beukenlaantje op een dijk. Geweldig, wat is dat mooi (kijk ook eens naar de foto in het Pieterpad-boekje). Dan volgt een lange, saaie, rechte weg, die uiteindelijk uitkomt in de bossen van Landgoed Verwolde. Na een poosje zien we kasteel Verwolde, een bijzonder fraai en goed onderhouden bouwwerk, dat omgeven is door prachtige tuinen. Hier ergens moet de dikste boom van Nederland staan, met een omtrek van 7,5 meter.
We lopen Laren binnen en precies om 5 uur melden we ons bij de boerderij van de fam. Harbers. Als we bij de thee een grote hond met zijn staart zien zwaaien, waarbij de haren in het rond vliegen, vermoeden we al het ergste. En jawel: het is daar een vettig zooitje, de kamer is klein en niet al te schoon, Gerda durft zelfs niet te douchen en morgenvroeg moeten we om acht weer aan het ontbijt, want moeder moet tegen negenen de deur uit. O ja, een lunchpakketje kost ook nog €1,50 p.p. En als je op de kamer koffie of thee zet, kost dat €0,20.

Dag 19: Laren-Vorden-Linde (20km)
Dinsdag 6 mei 2003
Als we vanuit ons bed naar buiten kijken, valt de regen gestaag uit een grijze hemel. Bij het ontbijt durft Gerda geen kaas te eten, als ze de kaasstolp ziet ('en daar heeft die vieze vent met zijn peuter-vingers ook nog aangezeten'). Dus blijft het bij vlees en kuipjes jam. Wel moeten we vragen om een theezakje voor bij de lunch.
Als we buitenstappen, druppelt het nog een beetje, maar ook dat is snel voorbij en we houden het verder droog. Vandaag voert de etappe naar Vorden, 14km, maar we willen alvast een stukje van de route van morgen lopen, zodat we op tijd op de trein kunnen. Het gaat goed met de benen, ook Gerda gaat als een speer. In de bossen is het nat, maar niet hinderlijk nat. We lopen op een paar plaatsen door geweldige beuken-lanen, waar de blaadjes frisgroen zijn. Wat moet dat mooi zijn, als de zon erop schijnt. Of in de herfst. Al voor 12 uur zijn we in Vorden, waar we onszelf trakteren op koffie met Kuchen. We rusten even lekker uit, want we hebben tijd zat. Bij het kasteel van Vorden lunchen we op een bank, temidden van een clubje hongerige eenden.
Tegen tweeën gaan we toch op pad naar Linde. En weer zo'n geweldige beukenlaan, ditmaal een brede, omzoomd met oude, hoge bomen. Als we achterom kijken, hebben we uitzicht op het kasteel. Via een eikenlaan en een slingerend bospad komen we uit op de asfaltweg naar Linde. 'Voorbij de molen de eerste weg links', had mevrouw Lenderink gezegd. Tegen drie uur stappen we het erf op, waar de voltallige schildersploeg net aan de koffie zit. We schuiven aan en laten ons de koffie goed smaken. Ons onderkomen is een ruime aanbouwwoning; we nemen het ervan, lezen een krant en douchen op ons gemak. Tegen 19.00 uur wandelen we richting 'Praothuus' voor het avondeten: saté met een 'bult' friet.

Dag 20: Linde-Doetinchem (21km)
Woensdag 7 mei 2003
Om 7 uur loop ik de woonkamer van ons onderkomen binnen en ik zie een heerlijk zonnetje. Kilometers ver kan ik kijken: hier en daar een boerderij, veel wei- en akkerland en tegenover ons een bosrand. Geweldig, wat een rust en ruimte.
Tegen 08.00 uur wordt er geklopt en de boerin met haar 2 dochters brengen ons ontbijt, inclusief omelet. Dat laten we ons goed smaken. Om negen uur nemen we afscheid en we vervolgen ons Pieterpad. Vandaag is het landschap afwisselend: bossen, landerijen en weilanden, waar de boeren volop aan het hooien zijn. Al snel kan de jas uit en de korte broek aan. Vooral in de bossen is het lekker lopen; in het open veld wil het nog wel eens fris waaien. Ook hier weer prachtige boswachterijen met brede lanen. En een stilte! Heerlijk, wat voelen we ons verwend, dat we dit mogen en kunnen doen. En dat zeggen we ook tegen elkaar.
Vlak voor Zelhem blijkt de route gewijzigd door de aanleg van een nieuwe weg. Na even puzzelen komen we er toch uit. Omdat we niet al te laat weer op de trein naar huis willen, houden we er flink de pas in. En zo komen we rond twee uur in Doetinchem; en alweer blijkt de weg naar het centrum een 'kuitenbijtertje'. We eten een warme hap en nemen de trein. In Venray haalt die lieve Wilhelmien ons van het station.

Dag 21: Doetinchem-Spijk (24km)
Vrijdag 30 april 2004
Koninginnedag! Overal hangen de vlaggen feestelijk uit en het is gewéldig wandelweer: strakblauwe lucht en rond de 20°. Wij nemen de trein naar Doetinchem en vanuit het station pakken we de draad weer op. We lopen langs een versierde molen, even later over de IJsselbrug de stad uit. Al snel heb ik spijt van mijn spijkerbroek; die verwissel ik voor de korte wandelboks.
De route voert langs een recreatieplas (koffie!) door het Bergerbos, ’n heerlijke omgeving: goede wandelpaden, frisgroene bladeren aan de bomen. We hebben er echt zin in. Het is best druk op ’t pad; goed dat we al ’n overnachtingsadres hebben geregeld.
Op ’n bankje, bovenaan een lange klim, eten we onze broodjes. Hier passeren ons verschillende medewandelaars die ook wel op dat bankje hadden willen gaan zitten. We nemen er lekker ons gemak van.
Na de middag gaan we verder door ’t Bergerbos, richting Hoch-Elten. Daar aangekomen kijken we even in de omgeving van het kerkje rond en dalen dan af in de richting van Spijk, onze overnachtingsplaats. Mar vóór ’t zover is, moeten we nog ’n paar hete kilometers.
We slapen bij café ‘De Smid’; de baas neemt ons mee naar ’t naastgelegen huis en we mogen de mooiste slaapkamer uitzoeken. Er zijn nog geen medeslapers, die komen later: 2 zussen uit Noord-Holland.
Op zoek naar wat eten vraag ik aan ’n jongeman, waar we ergens kunnen eten, hier in Spijk. Hij begint te lachen en roept naar z’n familie in de tuin:’Hé, d’r is hier iemand, die vraagt naar ’n restaurant!’. Het gezelschap barst in lachen uit; er is hier dus niks anders dan de plaatselijke cafetaria. Dat verklaart waarschijnlijk het grote aantal dikke tieners in dit dorp.
We nestelen ons na ’n portie ‘boerenpatat’ (met ui en spekkies) op de bank in onze huiskamer. Daar voegen de gezusters zich bij ons en we kletsen wat na. We gaan vroeg naar bed.

Dag 22: Spijk -Groesbeek (27km)
Zaterdag 1 mei 2004
Op de badkamer wacht me 'n verrassing: één van de dames was vergeten, de deur af te sluiten. Nadat ik van de schrik bekomen ben en heb genoten van een goed ontbijt, in 't café naast de biljarttafel, gaan we tegen half negen op weg. Vandaag willen we doorlopen tot Groesbeek, morgen 's 't immers fietsdag van de Vervoorts en die willen we niet missen.
Het weer valt niet tegen, het is in elk geval droog. Over de dijk langs de Rijn gaan we via Tolkamer naar Millingen, onderweg zien we veel steenfabrieken langs de rivier. Het pontje naar Millingen gaat maar één keer per uur, we haasten ons langs watersportcentrum 'De Bijland' en hebben geluk: de veerman moest wachten op 'n paar fietsers. In Millingen drinken we koffie met wat lekkers. We zien 'n paar 'dikke, Duitse konten' uit de bakkerswinkel komen en 'n voorbijganger, die mijn opmerking hoorde, stak z'n duim omhoog:'goed gezien!'.
Via het open landschap (veel weilanden) komen we in Leuth, waar ik Marly alvast bel om iets af te spreken. We ontmoeten haar uiteindelijk aan het Wylermeer in Beek, waar we samen 'n uurtje pauzeren. Daarna gaat ze terug naar huis en Gerda en ik klimmen de Duivelsberg omhoog, richting 't eindpunt. In de buurt van Groesbeek lijken we nog gauw even te verdwalen wegens de slechte markering, maar gelukkig weet een medewandelaar ons de goede weg te wijzen. We gaan achterlangs de Canadese erebegraafplaats en rond de klok van vieren staan we in Groesbeek. Bus en trein brengen ons naar huis.

Dag 23: Roermond-Susteren (24km)
Dinsdag 4 mei 2004
Dit gaat ons slot-offensief worden; ik heb ’n weekje vrij en we willen nu het Pieterpad helemaal afmaken. De afstand Roermond-St.Pietersberg is 72km, goed te doen, dus. Maar we trekken er rustig de tijd voor uit en beschouwen deze laatste etappe als ’n korte vakantie.
De hamvraag voor de komende dagen: blijft het droog? De voorspellingen zijn: wisselvallig, weinig of geen zon en temperaturen rond de 15°. Gistermiddag hadden we nog een gigantische hagel- en onweersbui in Venray. We zullen zien, we hebben regenkleding bij ons.
De trein brengt ons naar Roermond en ’t begint meten al goed: we lopen verkeerd door foutief aangebrachte markeringen. Dat kost ons ’n kilometer of wat, gelukkig weten we kasteen Hattem op te sporen en vanaf daar vervolgen we de officiële route. Temperatuur is goed en ’t is droog. We willen door naar Susteren, omdat we tijd willen vrijmaken voor ’n bezoek aan Fien, in Kerkrade.
Eerlijk gezegd valt de route ’n beetje tegen, we zijn vorige week verwend, denk ik. Op ’n bankje, aan de rand van een aspergeveld, eten we de lunch, waarna we verdergaan, richting Pey (Echt). Tegen 17.00 uur betrekt de lucht en als we Susteren, via ’n slingerpaadje langs de beek, binnenlopen, voelen we de eerste druppels. Net op tijd bereiken we ons logeeradres: het ‘Rijdtjeshuis’ in de Rijdtstraat. We worden hartelijk ontvangen en via de marmeren trap bereiken we onze zit-/slaapkamer. De thee wordt geserveerd in de ‘ontspanningsruimte’, ’n kamer met bankstel, flipperkast, dartspel en biljart. ’n Boekenkast met zowaar: boeken van Arendsoog!! Als tip om uit te gaan eten wordt ons cafetaria ‘Ria’ aanbevolen. En inderdaad: lekkere schnitzel gegeten. Na ’t journaal vallen we zowat in slaap.

Dag 24: Susteren-Puth (20km)
Woensdag 5 mei 2004
Na ’n prima ontbijt staan we om 09.30 weer buiten, om vandaag naar Puth te wandelen. Het is weer fris, het waait flink, maar het is droog. We gaan om ’t IJzerenbos heen en steken het spoor over. Meteen linksaf, op weg naar Sittard, waar we rond 13.00 uur aankomen. Bij bakker Bart kopen we onze lunch, omdat we nog vol schnitzel van gisteravond zitten. We kopen dus ook maar meteen ‘n ‘broodje gezond’ voor vanavond, want om alweer uitgebreid te gaan eten, zien we allebei niet zo zitten.
Langs de ‘zeven Voetvallen’ gaan we de Kollenberg op. Na Sittard begint zo’n beetje het heuvelland en dat merken we, als we via Windraak naar Puth wandelen. Vlak vóór Puth zien we ’n weiland vol schapen en lammetjes, ’n mooi gezicht. We slapen bij mevrouw Vliex: ‘trekt u hier de schoenen maar even uit’, ‘hier is de badkamer, dáár kunt u zich douchen. Aan deze kant, hier bij ’t bad, kraakt de vloer ’n beetje wegens de houten ondervloer, maar u hoeft aan deze kant toch niet te komen. De douche lekt ’n beetje, vandaar deze dweil op de vloer. En dit is uw slaapkamer’.
Na ’n lekkere douche kruimelen we de slaapkamer vol. We mogen in de woonkamer naar ’t journaal komen kijken, daarna gaan we weer naar boven. ’n Hele dag in de buitenlucht maakt slaperig. En nog steeds geen regen, hoewel de voorspellingen voor vrijdag, onze laatste dag, bar en boos zijn.

Dag 25: Puth-Valkenburg (15km)
Donderdag mei 2004
Vandaag ’n korte route, we willen bij Fien in Kerkrade langsgaan. Om 08.30 zijn we op weg. Over holle weggetjes, de zgn. ‘grubben’, gaan we door de bossen naar Spaubeek. Tegen 10.30 zien we het kerkje van Schimmert en denken we de koffie al te ruiken, maar helaas, pindakaas, het enige café is nog dicht. Dus eten we ’n boterham op ’n bankje en gaan verder richting Valkenburg.
Daar slapen we bij mevrouw Coumans, ’n vriendelijke en heel gastvrije Indonesische kwebbel, met ‘n perfect zuid-Limburgs accent. We droppen bij haar rond 13.00 onze rugzakken en nemen de trein naar Kerkrade. Fien haalt ons af van het station en onder ’t genot van koffie (man, wat had ik ’n dorst) kletsen we lekker bij. Tegen 18.00 trakteert Fien ons op ’n uitgebreide chinees; dat vindt ze zelf ook lekker, maar doet ze niet zo gauw.
Als we rond 21.30 terug zijn in Valkenburg, voelen we pas hoe moe we zijn. Toch maar eerst even douchen en dan ’n eikenhouten bed in. Omdat de weersvoorspellingen voor morgen erg slecht zijn, besluiten we, morgenvroeg, als ’t mocht regenen, naar huis te gaan en de laatste etappe dan maar ’n keer met mooi weer af te maken.

Dag 26: Valkenburg-St.Pietersberg (15km)
Vrijdag 7 mei 2004
We kijken naar buiten: het regent. Dus we gaan naar huis. Maar eerst het ontbijt, het zéér uitgebreide ontbijt: 6 soorten zoet beleg, 6 soorten kaas, 4 soorten vlees, witbrood, bruinbrood, broodjes, krentenbrood, beschuit, crackers, peperkoek, koffie, vruchtensap. ´Is alles naor wens? Geer mot good aete, huuër, daenk d´r aan´. Als we buitenrollen, is de lucht wel donker, maar het is weer droog.
Wat doen we? Gerda mag ´t zeggen.
Er wordt dus gewandeld; we gaan voor de eindspurt. Langs de Geul slingeren we over ´n prachtige route richting Maastricht. Het is hier ontzettend mooi, we zien op verschillende plaatsen in ´t landschap al mergelgrotten. Boven de bomen zien we de torenspitsen van de O.L.Vrouwebasiliek uitsteken. Als we tegen twaalven Maastricht binnenwandelen, begint het ´n beetje te miezeren. We besluiten, meteen maar door te lopen naar ´t eindpunt op de St.Pietersberg, nu het weer nog ´goed´is. We zijn blij, dat we vanmorgen hebben besloten om vandaag toch te gaan wandelen.
Dwars door de stad, de oude Maasbrug over en meteen linksaf, de Stokstraat in. Langs het O.L.Vrouweplein en alweer linksaf, richting ´t park. We ruiken de finish en ´t is weer droog, maar voor hoelang?? Op de helling van de St.Pietersberg drinken we eerst koffie in chalet ´Bergrust´, we maken de laatste foto, alvast ´n oorkonde en ´n boodschap in ´t Pieterboek. Daarna we de laatste honderden meters naar ´t definitieve eindpunt van ´t Pieterpad, dat we rond 13.30 bereiken.

Het zit erop. Helaas. We zien wel, wat we nu gaan doen. Als we teruglopen naar de stad, begint het flink te regenen en moeten de regenspullen worden uitgepakt. Maar dat deert ons niet meer; we zijn binnen!!